Na de operatie: gewapend sleutelbeen

— door Evert Mouw

Een week terug liet ik weten onder het mes te gaan voor mijn gebroken sleutelbeen, welke ik had opgelopen doordat ik op de motor was aangereden. Nou, ’t is achter de rug. De chirurg van het St. Jansdal in Harderwijk heeft een mooi stukje werk geleverd.

Ik moet in ieder geval rust houden tot de 22e. Nog 2 weken in stevige mitella + fixatieband. Daarna heb ik een controle afspraak bij de poli chirurgie. Dan waarschijnlijk nog eens 2 weken lichte mitella. Over een maand voorzichtig weer belasten, te beginnen met lichte voorwerpen zoals een glas water… En misschien over driekwart jaar het ijzerwerk er weer uit.

Ik typ nu met één hand. Ja, ik heb de tijd om eindelijk eens in rap tempo nog veel meer bespiegelingen over boeken en diverse onderwerpen op dit blog te zetten. Maar ik hou pauze tot ik weer met twee handen blind kan typen. Ik zal ook emails e.d. kort houden. Gelukkig voel ik me naar omstandigheden goed en ben ik in goede handen.

Nog wat details voor de medisch geïnteresseerden. De arts heeft de boel aan elkaar geschroefd en wat kleine gaatjes geboord zodat nieuw te vormen bloedvaten via die gaten de botvorming kunnen voeden. Het breekvlak is lang; er was een lange enkelvoudige breuk in de lengterichting. De chirurg zal eerder al mijn liefde voor plaatjes opgemerkt hebben, en gaf me een Röntgen foto. Ik vind ‘m heel stoer en deel die foto dus graag :-)  Hieronder zie je goed het plaatwerk, en net eronder zie je — als je goed kijkt — het linker sleutelbeen (clavicula sinistra). Mooi vakwerk.

Rontgen foto clavicula links

(Ik ben een poosje geïnteresseerd geweest in skeletten — zie ’t verslagje skeletpraticum.)

     

Facebook Comments

2 Comments

  1. avatar
    Ward de Jager
    2013-07-10

    Beterschap!!

Reacties Gesloten