Jean-Pierre Geelen is niet vies van een beetje karaktermoord in de Volkskrant

— door Evert Mouw

Jean-Pierre Geelen weet dingen over mij. Gisteren plaatste hij een column waarin hij boeren naast viruswaanzinnigen plaatst. Wat mijn persoon aangaat heeft hij het over zaken als “overtuigd nationaal-socialist en Hitleraanhanger”.

Nu ben ik nooit een Hitleraanhanger geweest, maar dat geeft niet, want Geelen — een bekende columnist van de Volksrant, en opgeleid aan de Hogeschool voor de Journalistiek — weet precies waar hij zijn bronnen moet vinden. En wel bij het anti-fascistische onderzoekscollectief KAFKA (Kollektief Anti Fascistisch/Kapitalistisch Archief), die hij citeert. KAFKA is een collectief van anonieme linksextremisten die o.a. in AIVD jaarrapportages genoemd wordt vanwege het gebruik van ondemocratische middelen.

Zoals het een goede journalist van de Volkskrant betaamt heeft hij geen contact met mij gezocht voor hoor en wederhoor. Ook heeft hij geen notie genomen van mijn publieke verweer op www.animamundi.eu. Daar kun je mijn hele verhaal lezen. Helaas is dat nodig, want (extreem)linkse figuren zijn gefixeerd op mailinglist discussies van eind jaren ’90. Geelen is weinig origineel. Ik heb zijn verdachtmakingen al lang en breed beantwoord.

Na het besmeuren gaat hij gelukkig nog wel in op de inhoud. Of, wacht, toch niet. Het blijft bij framing. Als kers op de taart geeft hij een linkje naar de website Krapuul, een andere extreemlinkse site. Het is duidelijk waar Jean-Pierre zijn vrienden zoekt. Een beetje vals is de retorische vraag waarmee hij zijn alinea afsluit: “Welke boer wil daarin staan?” Let wel, deze vraag stelt hij na eerst boeren naast “viruswaanzinnigen” geplaatst te hebben.

Karaktermoord plegen (cancel culture) en proberen een wig te drijven tussen mensen is bij extreemlinkse activisten een geliefde tactiek. Zijn fascinatie voor dit soort tactieken blijkt uit zijn publicaties. Ik noem Bedrog voor beginners (1995) en 374 manieren om uw medemens te irriteren (1996). Reclame voor dat laatste boek vindt u hieronder (onder de video). Iemand als Geelen zou dus goed moeten weten hoe dat werkt met dit soort verdachtmakingen. Zelf werd hij beschuldigd van pedofilie.

Het toeval wil dat ik mijn toespraak voor de boeren, waar Geelen op triggerde, begon met een fabel over een schildpad en een schorpioen die de rivier willen oversteken. Mijn inspiratie was de Pancha Tantra, een collectie fabels uit het oude India. Sommige dingen verander je niet, zelfs niet met een scholing journalistiek, omdat je de aard van mensen moeilijk kunt veranderen. De schorpioen steekt de schildpad, ook als dat zijn eigen ondergang wordt.

Tegenover zijn retorische vraag zou ik een andere vraag willen zetten: Is dit de journalistieke richting die de Volkskrant ambieert? En kom dan niet aan met “ja maar het is maar een column”; Geelen is opgeleid als journalist, was redacteur, en is momenteel was Ombudsman bij de Volkskrant. Als links georiënteerde krant biedt de Volkskrant een platform voor, hopelijk, kwaliteitsjournalistiek.

In mijn toespraak, die aanleiding vormde voor de column van Geenen, ging ik in op een artikel van Pieter Klok. Pieter is hoofdredacteur van de Volkskrant. Het is wel erg opvallend dat er dan diezelfde dag nog een journalist klaar staat om het vuile werk op te knappen. Ik hoor ‘t graag als mijn vermoeden onjuist mocht blijken. Dit was het betreffende deel uit mijn toespraak:

De deugkrant schreef dat het RIVM niet een zondebok moet worden. Pieter Klok schreef dat het een politieke discussie is. Eerst noemt hij protesterende boeren radicaal. En dan weer zegt hij de problemen van boeren te begrijpen. De politiek neemt te weinig verantwoordelijkheid. Dat ben ik met hem eens. Maar dat was ook te verwachten. Het zijn schorpioenen.

En later op die dag kom ik ineens voor ‘t eerst met mijn naam in de Volkskrant. Als neonazi afgeschilderd. Toeval? Werkelijk?

Pick the target, freeze it, personalize it, and polarize it. Cut off the support network and isolate the target from sympathy. Go after people and not institutions; people hurt faster than institutions. (Saul Alinksy: Rules for radicals)

Dit is niet het links dat ik ken. Als lid van de Jonge Socialisten (PvdA) ontmoette ik aangename mensen; ik werd lid-af omdat ik niet geloofde dat aan de linkerkant voldoende realisme aanwezig was. Ik ging dus de klassiek-liberale kant op, maar onderzocht ook een hoop andere politieke stromingen — van refo’s en communisten tot extreemrechts. Een vrolijke noot tussendoor vormden de artikelen van de Church of the SubGenius. Op de universiteit kreeg ik les van Willem Breedveld, een bekende journalist, over politiek en media. We konden het prima met elkaar vinden, en plaagden elkaar ook wel wat. Hij gaf me een negen voor een paper, en hebben het wel ‘s over de toekomst van de journalistiek gehad. Hij zag dat soms somber in, maar ik was enthousiast over de nieuwe technieken, over social media en later ook over het werk van Douglas Adams, die het had over n-n communicatie. Hoe ik denk over de toekomst van de democratie is geen geheim. Het is jammer dat Breedveld niet meer onder ons is om aan dat gesprek mee te doen. Ik heb zo’n voorgevoel dat ‘t met Geelen niet echt zal gaan lukken.

Update: Het blijkt dat Geelen in het verleden jagershutten gesaboteerd heeft:

Moordlust is ook mij niet vreemd. De misdaad is juridisch verjaard, dus ik kan hem bekennen: als radicale puber zaagde ik in het Sauerland de hoogste sporten van ladders op jagershutten voor driekwart door. ‘Een eerlijke strijd.’ De ongelukkige jager die neer zou storten, hoefde van mij niet meteen dood. Maar een béétje ongelukkige val mocht best.

“Waaraan ergert u zich het meest? Hoe maakt u iemand het leven zuur? Bestaat er een remedie tegen lastige buren, achterbakse collega’s en etters van kinderen? Delf niet langer altijd het onderspit! Zet uw dagelijkse portie ergernis om in creatieve irritatiedrift. ‘In 374 manieren om uw medemens te irriteren‘ vindt u beproefde methoden om zo vervelend mogelijk uit de hoek te komen. Bovendien staan in deze uitgave talloze tips en trucs. Zoals het ABC van irriteren; het snel vinden van zwakke plekken bij tegenstanders; en: intrigeren op de werkvloer. Dankzij 374 manieren om uw medemens te irriteren zal binnenkort iedereen uw bloed kunnen drinken. Volg de hogeschool van jennen en judassen. En hoop dat uw vijand dit boek niet in handen krijgt!” —
J.P. Geelen, 1996

Scan column deel 1

Scan column deel 2

Update 2020-07-25: Op Twitter heb ik er een draadje over geplaatst, en ook op Facebook zijn er reacties. De mention op Twitter van Geelen, Klok en de Volkskrant leverde van hun kant geen reactie op.

     

4 Comments

  1. Rinske
    2020-07-24
    Reply

    Beneden NAP, zo’n stuk van de Volkskrant, onder eind verantwoording van de hoofdredacteur, mind you..

    Maar eerst en vooral lijkt mij, een politieke zet aanwezig om alles wat het Rijksbeleid in de weg staat, op welke manier dan ook onder uit te schoffelen. Dat is geen journalistiek meer, maar een propaganda machine. . Ach vroeger lag de krant de volgende dag in het huske, In de tonnetjes tijd, en placht men te zeggen: De krant vervelend? De volgende dag veeg je je gat er mee af..en zo is dat. Alleen nu leven we met gehamsterd WC papier.. als.teken des tijds, en of die trend de tand destijds ook zal weerstaan, …..is dus de hamvraag….

  2. Ward de Jager
    2020-07-28
    Reply

    Ik vind het wel positief zo’n mislukte aanval op jou als persoon. Daar kun je alleen maar beter en bekender door uit de mand komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.